Meneer Veldkamp


Interview door: Merle Kamp (13 jaar), leerling Piter Jelles Aldlân


Introductie

De geïnterviewde is meneer Veldkamp.
Hij is geboren op 10 mei 1927. Hij woonde aan de Groningerstraatweg in Leeuwarden. Daar woonde hij samen met zijn Vader, moeder en een broer. Zijn vader werkte bij het Kadaster en zijn moeder was huisvrouw.


Opleiding

Wat voor opleiding heeft u gedaan?
Elektrotechniek, dat heet tegenwoordig HPS. HPS elektrotechniek, dat is dus eigenlijk de opleiding. En daar kun je dan ook verder mee, het was 1947 toen ik slaagde, net na de oorlog en toen kreeg ik direct werk.

Later ben ik bij vliegbasis Leeuwarden gaan werken als elektronicus en dat heb ik zo'n 60 jaar gedaan. Ja dat was best lang. Veel gezien en veel meegemaakt.

dhr_veldkamp_01.jpg

Eerst gingen we ook wel naar Vlieland met de boot maar later gingen we ook wel met sportvliegtuigjes naar Vlieland toe. En daar moesten ook wel dingen vervangen worden en gerepareerd en dat deed ik dan. Ja het was mooi werk.

En op Vlieland oefenen ze nog steeds.


Jeugd

Wanneer bent u geboren?
10 mei 1927

Heeft u ook broertjes of zusjes?
Ik heb 1 broer, die woont niet hier in Friesland, die woont in Oostwolde. Dat ligt in Zuid-Holland. Dat is een heel eind weg. Maar vroeger ging hij nog verder want hij is zeeman geweest, stuurman op de grote vaart. Ja een heel ander beroep dan ik heb gedaan, elektrotechniek. Dus ja dat is een heel andere richting.

Heeft u een fijne jeugd gehad?
Ja Manjefiek, het was natuurlijk de tijd van de toenmalige crisis jaren. Van 27 naar de 30e jaren. Ja als kind heb ik dat niet zo beleefd maar zo achteraf bedenk je je dan wel dat het een erg moeilijke tijd is geweest voor onze ouders. Daar hebben we niets van gemerkt en een erg kostelijke jeugd gehad. We hebben veel gespeeld met elkaar en veel gezwommen. We woonden hier aan de Groningerstraatweg daar is nu het vrijheidsplein. Het is wel wat veranderd want later is daar het vrijheidsplein gekomen en daar hebben wij gewoond. Die huizen zijn nu afgebroken.

Wat voor werk deden uw ouders?
Mijn moeder was gewoon huisvrouw, en mijn vader was werkzaam op het kadaster. Als tekenaar op het kadaster. Hij tekende bijvoorbeeld een plattegrond van een terrein. Dat moest dan opgenomen worden. Voor boeren die hadden dan een bepaald terrein. En dat moest mijn vader dan opmeten en in kaart gebracht worden.


Jaren 50/60

Dat is natuurlijk al een tijdje na mijn jeugd. In die tijd waren onze meiskes geboren.

Ik fietste 's ochtends naar de vliegbasis en ‘s middags dan weer naar huis. En weer terug naar de basis en dan 's avonds weer naar huis. Dus dat waren op een dag 4 fietstochten. Jullie weten waar de vliegbasis ligt. Dat is een behoorlijk stuk fietsen. En auto's waren er in die tijd nog niet, niet voor ons iniedergeval. En dat ging dan zo. En ik mocht graag tuinieren, dat vond ik leuk om te doen. Dat was een van de vele hobby's uit die tijd. En één van de belangrijkste daarvan is pianospelen. Later ben ik begonnen met het entertainen speelde ik wel op feestjes, recepties en ook wel vergaderingen, diners was ook leuk. En daar had ik ook veel aandeel in. Ik ben wel overal in Friesland geweest. Ja dat is erg leuk om te doen.  Ik vond het ook wel leuk om technisch te tekenen in die tijd. Dat mis ik ook ja.

En in de jaren 60 volgde dus de werkzaamheden op Vlieland. En toen we daar heen gingen met het vliegtuig crashte we op de afsluitdijk. En heb dat toen gelukkig overleefd. De piloot, heel triest, was op slag dood. En heb toen beseft dat ik hier goed ben ingerold. En ik kwam echt tot het besef dat je van je wat van je leven moet maken. Daarna ben ik met het gezin gaan kamperen. Dat was ook erg leuk. Ik werd geactiveerd door een vriend. We zijn ook op Vlieland geweest. Dat was natuurlijk ook een leuke activiteit voor de kinderen. Eerst in Nederland maar later zijn we ook in het buitenland gaan kamperen. Duitsland, Zwitserland, Italië.

Wat vind u verschrikkelijk uit deze tijd?
Het word allemaal wat minder persoonlijk. Het contact met mensen. De mensen zijn gauw aangebrand, geïrriteerd. Dat mensen ook vaak hebben van "die oude". Mensen denken vaak niet aan de ouderdom, niet dat ze daar nou zodanig hoort bij een maatschappij zeg maar. En dat merk je dan niet direct. Maar zo langzamerhand wel en dat is soms best vervelend.

En al die drugs. We rookte vroeger natuurlijk ook wel eens een sigaretje, niet veel door mijn astmatische bronchitis maar ik heb wel eens gerookt. Maar drugs waren er niet. Wat we wel kenden was een alcohol probleem zochten dat in alcohol. En tegenwoordig al die drugs die iedereen kan gebruiken maar ook nog gebruikt vind ik wel heel erg.

Dat je dat ook zomaar kunt gebruiken, ik begrijp het met wat vrienden lekker naar de bar, gezellig wat drinken. En dat loopt hier en daar wat uit de hand. En doet dan wat in een drankje. En dat vind ik het ergste.

Het is zo, dat men elkaar in die richting stuurt van: dat durf jij niet. Wat durf ik niet. Wat in haar drankje doen. Zo op die manier elkaar uitdagen. Dan denk ik, dan word een ander daar de dupe van. En daar kan ik me wel aan ergeren.


Heden

Heeft u ook kinderen?
Ja wij hebben twee dochters, waarvan onze oudste helaas is overleden op 46jarige leeftijd. Dat was in 1999, dat is heel verdrietig geweest voor ons. En onze jongste woont hier in Leeuwarden dus die zien we regelmatig. En daar hebben we leuk contact mee. Die heeft een zonen, de ene woont in het zuiden, in Brabant en de ander woont in Emmeloord.


Conclusie

Ik vond het interviewen leuk maar ik was wel een beetje zenuwachtig hoe de mensen zouden vertellen. Het viel me op dat ze heel open waren en veel vertelden. Er zijn veel verschillen tussen zijn jeugd en die van mij. Nu hebben we heel veel elektronische spullen en auto's,  dat was vroeger allemaal niet.

Terug naar overzicht interviews